Amir Hossein Dolatabadi Farahani

امیرحسین دولت‌آبادی فراهانی، فرزند محمد، در ششم دی‌ماه سال ۱۳۸۴ در اراک چشم به جهان گشود. او ساکن خیابان مشهد این شهر بود و به‌عنوان دانشجوی سال دوم رشته مهندسی صنایع غذایی در دانشگاه پیام نور اراک تحصیل می‌کرد. امیرحسین یک برادر دوقلو داشت. در میان علایقش، فوتبال جایگاه ویژه‌ای داشت. او از هواداران تیم پرسپولیس و باشگاه لیورپول بود و یکی از آرزوهایش، تماشای مسابقه‌ای در ورزشگاه آنفیلد، خانه تاریخی لیورپول، بود. افزون‌بر این، علاقه او به دنیای موسیقی نیز در بخشی از یادگارهایش بازتاب یافته است؛ قطعه‌ای بی‌کلام که به نوازندگی او و با ساز سنتور اجرا شده و همچنان در دسترس است، گواهی بر روح هنردوست و ذوق موسیقایی این جوان است. اما سرنوشت او را تبهکارانی که هیج تناسبی با دنیای هنر و آرمان‌های انسانی امیرحسین نداشتند، به گونه‌ای دیگر رقم زدند و جان او را در تاریخ ۱۸ دی‌ ۱۴۰۴، با شلیک مستقیم گلوله به قفسه سینه گرفتند. براساس گزارش‌های منتشرشده از سوی منابع محلی، پیکر او به مدت سه روز به خانواده‌اش تحویل داده نشد و مراسم خاک‌سپاری در شرایطی محدود و همراه با فشار برگزار شد. همچنین این منابع مدعی شده‌اند که نیروهای امنیتی با حضور در محل، خانواده را تحت فشار قرار داده و پدر او را مجبور کرده‌اند تا مغازه خود را باز نگه دارد تا اوضاع عادی به نظر برسد. به گفته برخی از همسایگان، تا پیش از نصب بنر یادبود، بسیاری از ساکنان محل از وقوع این جنایت هولناک اطلاع نداشتند. امیرحسین جوانی بود با قلبی سرشار از عشق به موسیقی و فوتبال و ذهنی پر از رؤیاهای بزرگ. بسیاری از آرزوهایش ناتمام ماند، اما آن‌چه او را از دیگران متمایز می‌کرد، نگاه بلندش به آینده و باورش به آزادی میهن بود. امروز اگرچه او در میان خانواده و دوستانش حضور ندارد، اما یاد، نام و آرمان‌هایش همچنان در خاطره ملت ایران زنده است و با گذر زمان نیز از یادها نخواهد رفت.