Mohammad Hassan Faraji

محمدحسن فرجی، متولد اول فروردین ۱۳۴۹، ۵۵ سال داشت. او اهل تبریز و ساکن فولادشهر اصفهان بود؛ پدری دلسوز برای دو فرزند که سال‌ها به‌عنوان یکی از کاسبان قدیمی بازار هنر محله «ب۸» فولادشهر، مغازه خرازی خود را اداره می‌کرد. مشتریان و همسایگانش او را مردی خوش‌قلب، خوش‌برخورد و همیشه خندان می‌شناختند؛ انسانی با ذهنی خلاق، روحیه‌ای پرنشاط و رفتاری صمیمی که هیچ‌گاه از یاری رساندن به دیگران دریغ نمی‌کرد. همین منش، او را به یکی از چهره‌های محبوب و مورد احترام محله تبدیل کرده بود. شامگاه ۱۸ دی، هنگامی که محمدحسن در مسیر بازگشت به خانه بود، مقابل ساختمان دادگستری فولادشهر توسط عاملان جنایتکار حکومت جمهوری اسلامی به قتل رسید. نیروهای مستقر حکومتی بر فراز ساختمان دادگستری با سلاح جنگی به سوی افراد حاضر در محل شلیک کردند؛ تیراندازی‌ای که به کشته و زخمی شدن شمار زیادی از مردم انجامید. گلوله‌ای که به ران محمدحسن اصابت کرد، شریان اصلی پای او را قطع کرد و او بر اثر خون‌ریزی شدید، جان باخت. بسیاری از جان‌باختگان وقایع آن شب در فولادشهر نیز در همان محدوده، مقابل ساختمان دادگستری، جان خود را از دست دادند. در میان همه آرزوهایی که برای آینده داشت، یکی از مهم‌ترین آن‌ها این بود که پس از بهبود همسرش از بیماری سرطان، او را به سفری ببرد؛ آرزویی که هرگز فرصت تحقق پیدا نکرد. محمدحسن فرجی از خود تصویری از مهربانی، مسئولیت‌پذیری و انسان‌دوستی بر جای گذاشت. یاد او در ذهن و خاطره بسیاری از مردم فولادشهر و تبریز زنده خواهد ماند و نامش برای آنان با انسانیت، غیرت و ایستادگی گره خورده است.