Ali Mohammadi

44 years old, resident of Mehrshahr Karaj. Killed by Islamic Republic agents on 18 Dey 1404. Prevented from being buried in Behesht Sakineh cemetery in Karaj and was forced to be buried in his father's village in Markazi province. Remembered by those around him as a happy and lively person who lived with love.

جاویدنام علی محمدی، ۴۴ ساله، از ساکنان مهرشهر کرج، روز پنج‌شنبه ۱۸ دی ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات سراسری در مهرشهر هدف شلیک مستقیم نیروهای حکومتی قرار گرفت و جان خود را از دست داد. بنابر اطلاعات منتشرشده از سوی منابع نزدیک به خانواده و گزارش‌های رسانه‌ای، او بر اثر اصابت گلوله به سر، سینه و دیگر نقاط بدن مجروح شد و پیش از رسیدن به مرکز درمانی جان باخت. علی محمدی تنها سه ماه پیش از کشته‌شدنش، کافه‌رستورانی به نام «شمس خاتون» را در مهرشهر کرج افتتاح کرده بود. نزدیکان او می‌گویند این کسب‌وکار حاصل سال‌ها تلاش و آرزوهایش بود. علی عاشق دورهمی و ارتباط با مردم بود. کافه شمس نزدیک کاخ شمس بود و از آن‌جا که علی علاقه خاصی به خاندان پهلوی داشت تصمیم گرفته بود اسم آن‌جا را شمس بگذارد که اجازه ندادند؛ به همین دلیل به «شمس خاتون» تغییر پیدا کرد. علی قبل از کشته‌شدنش تابلوی جدید سفارش داده بود به اسم کاباره شمس و ایمان داشت این انقلاب به پیروزی می‌رسد. علی قصد داشت در همان سال زندگی خانوادگی خود را گسترش دهد و صاحب فرزند شود. دوستانش از او به‌عنوان فردی اجتماعی، پرشور و علاقه‌مند به گردهم‌آوردن مردم یاد می‌کنند. بر اساس اطلاعات موجود، محمدی از حامیان اعتراضات مردمی و منتقد جمهوری اسلامی بود. وی علاقهٔ خاصی به شاهزاده رضا پهلوی و خاندان پهلوی داشت. او در روزهای منتهی به اعتراضات اعلام کرده بود در همراهی با فراخوان‌ شاهزاده رضا پهلوی، فعالیت کافه خود را متوقف خواهد کرد. نزدیکانش می‌گویند او بارها بر ضرورت پرداخت هزینه برای دستیابی به آزادی تأکید کرده بود. به گفته دوستان و اعضای خانواده، علی محمدی در روزهای پیش از جنگ دوازده‌روزه در شمال ایران به سر می‌برد، اما با آغاز جنگ به کرج بازگشت. به روایت نزدیکانش، او در پاسخ به نگرانی دوستان گفته بود: «آزادی بهایی دارد که باید پرداخت شود.» پس از کشته‌شدن علی محمدی، خانواده او تلاش کردند مطابق وصیتش پیکر وی را با پرچم شیر و خورشید و در بهشت سکینه کرج در کنار مزار پدرش به خاک بسپارند. با این حال، بنا بر گزارش‌های منتشرشده، نهادهای امنیتی با اجرای این خواسته مخالفت کردند و اجازه دفن در محل مورد نظر خانواده را ندادند. در نهایت پیکر او در روستای ده‌کوثرِ به خاک سپرده شد. ویدیوها و تصاویر منتشرشده از مراسم تشییع و خاک‌سپاری نشان می‌دهد که خانواده و حاضران با حمل پرچم شیر و خورشید یاد او را گرامی داشتند. این اقدام در شرایطی صورت گرفت که بنا بر گزارش‌ها، خانواده با محدودیت‌ها و فشارهای امنیتی در روند برگزاری مراسم مواجه بوده‌اند. دوستان و نزدیکان علی محمدی از او به عنوان فردی ایران‌دوست، هوادار پرسپولیس و دارای روحیه‌ای امیدوار یاد می‌کنند. آنان می‌گویند او باور داشت جامعه ایران سزاوار شادی، آزادی و زندگی بهتر است و کافه «شمس خاتون» را نیز با همین نگاه و برای ایجاد فضایی صمیمی برای مردم راه‌اندازی کرده بود. کشته‌شدن علی محمدی نمونه‌ای از مواردی است که بر اساس اصول حقوق بشر، نیازمند تحقیق مستقل، بی‌طرفانه و شفاف درباره نحوه استفاده از سلاح گرم، مسئولیت عاملان شلیک، و همچنین بررسی ادعاهای مربوط به محدودیت‌های اعمال‌شده بر خانواده در روند خاک‌سپاری و برگزاری مراسم یادبود است. مطابق استانداردهای بین‌المللی حقوق بشر، خانواده قربانیان حق دارند از حقیقت وقایع آگاه شوند، برای عزیزان خود سوگواری کنند و بدون مداخله یا فشار غیرقانونی مراسم تدفین و یادبود برگزار کنند.