Raheleh (Mahsa) Nabati

اسمش راحله است یا مهسا؛ اصلاً چه فرقی می‌کند؟ می‌توان او را مهسا صدا کرد. مهسا در سال ۱۳۶۸ در تهران به دنیا آمد. مهسای ۳۶ ساله‌ی ما دوران دانشگاهش را پشت سر گذاشته و حالا برای خودش خانم مهندسی شده بود. او تلاش می‌کرد در میان تمام سختی‌ها و شرایط دشوار اقتصادی ایران، روی پای خودش بایستد، کار کند و زندگی و آینده‌ای را که برای خودش می‌خواست، بسازد. او عاشق حیوانات بود و سگی داشت به نام «مایا». او بخشی از زندگی و روزمرگی‌های مهسا بود و با عشق و علاقه از او مراقبت می‌کرد. مهسا جوانی پرشور و پرانرژی بود. در جمع خانواده و دوستان، اغلب او را در حال رقصیدن و شادی می‌دیدند. او به خوش‌رویی و خوش‌برخوردی شناخته می‌شد و حضورش به جمع گرما و انرژی می‌بخشید. زندگی او هم مثل بسیاری از جوانان ایرانی، با فراز و نشیب‌های معمول خودش می‌گذشت؛ اما دو روز هجدهم و نوزدهم دی‌ماه، همه‌چیز را تغییر داد و زندگی مهسای ما دیگر مثل قبل ادامه پیدا نکرد. روز هجدهم دی‌ماه ۱۴۰۴، زمانی که مهسا در خیابان هروی تهران بود، دید که نیروهای امنیتی در حال بازداشت دختری نوجوان هستند. او برای کمک، جلو رفت و مداخله کرد؛ اقدامی که بنا بر روایت‌های منتشرشده، به رهایی آن دختر انجامید، اما این بار خود مهسا بازداشت شد. بر اساس روایت‌ها، مهسا مدت کوتاهی در بازداشت بود و در این مدت، ماده‌ای به او خورانده شد. او همان روز از بازداشتگاه آزاد شد و به خانه بازگشت، اما پس از مدتی حالش بر اثر مسمومیت شدید رو به وخامت گذاشت و در نهایت جان خود را از دست داد. در روایت‌هایی که پس از جان‌باختن مهسا، در فضای مجازی منتشر شد، از وضعیت پیکر او هنگام تحویل به خانواده گفتند؛ پیکر مهسا به‌طور کامل کالبدشکافی شده بود و هیچ‌کس نمی‌دانست چه بر سر جسم و جان او آمده و چه اتفاقاتی برای او افتاده است. مرگ ناگهانی مهسا نباتی اتفاقی تلخ و تکان‌دهنده برای خانواده‌اش بود. پس از مرگ او، خواهرش در فضای مجازی از دلتنگی و اندوه عمیق خود نوشت و در یکی از نوشته‌هایش خطاب به مهسا گفت: «عزیز من، عشق ویران‌کننده است؛ عشق پدر به فرزندش، عشق مادر به فرزندش و عشق تو به معشوقت و تمامت که کشته شد... و خراب آن‌کس که آبادت نخواست. کاش بودی و عاشقانه به زندگی‌ات ادامه می‌دادی...» وقتی روایت مهسا نباتی را در فضای مجازی می‌خوانیم، با بخش دردناک دیگری از سرگذشت او روبه‌رو می‌شویم. بر اساس روایت‌های منتشرشده، با گذشت مدت‌ها از فاجعه‌ی دی‌ماه، مادر مهسا هنوز نمی‌داند که دخترش دیگر بازنمی‌گردد. او همچنان چشم‌انتظار بازگشت دخترش مانده؛ انتظاری که با دلتنگی، گریه و اندوه همراه است. از مراسم خاک‌سپاری و چهلم مهسا نباتی تصاویر و روایت‌های زیادی در فضای مجازی منتشر نشده است. شاید یکی از دلایل این سکوت، همین شرایط مادر باشد؛ سرانجام، مهسا را در شهریار تهران، در آرامستان بهشت رضوان، به خاک سپردند.