Arshiya Hozouri

Arshia Hozouri; 25-year-old young man killed by live bullet on Ferdows Boulevard Tehran According to published information, the bullet was fired from a distance of about 40 meters into Arshia Hozouri's forehead, causing his instant death. Sources close to the family have announced that after this murder, government agents have demanded 700 million tomans for the return of the body.

عرشیا حضوری، جوان ۲۵ ساله، شامگاه ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات تهران در بلوار فردوس هدف شلیک مستقیم قرار گرفت و جان باخت؛ روایتی که خانواده و نزدیکانش از مرگ او ارائه کرده‌اند، تصویری از یکی دیگر از کشته‌شدگان جوان اعتراضات سراسری است که مرگش با ابهام، فشار امنیتی و روایت‌های متعدد پس از کشته‌شدن همراه شد. بر اساس اطلاعات منتشرشده از سوی نزدیکان خانواده و رسانه‌های حقوق بشری، عرشیا در حوالی ساعت ۹:۳۰ شب در خیابان شقایقِ بلوار فردوس تهران حضور داشت که گلوله‌ای از فاصله‌ای حدود ۴۰ متر به پیشانی او اصابت کرد. گفته می‌شود شدت جراحت به حدی بود که او در همان لحظات اولیه جان خود را از دست داد. منابع نزدیک به خانواده می‌گویند عرشیا مدت‌ها خارج از ایران زندگی می‌کرد و تنها دو روز پیش از کشته‌شدنش برای دیدار خانواده و دوستانش به تهران بازگشته بود. به گفته همین منابع، خانواده او پیش‌تر نیز یکی از فرزندان‌شان را از دست داده بودند و عرشیا تنها پسر باقی‌مانده خانواده محسوب می‌شد. پس از کشته‌شدن او، خانواده‌اش برای یافتن پیکر روزها در بیمارستان‌ها، پزشکی قانونی و مراکز نگهداری اجساد سرگردان بودند. روایت‌های منتشرشده حاکی از آن است که پیکر عرشیا نهایتاً در کهریزک شناسایی شد. نزدیکان خانواده همچنین ادعا کرده‌اند که برای تحویل پیکر، مبالغ سنگینی از خانواده مطالبه شده است؛ برخی منابع از درخواست اولیه ۷۰۰ میلیون تومان سخن گفته‌اند و برخی دیگر مدعی‌اند خانواده در نهایت ناچار به پرداخت رقمی بسیار بیشتر شده‌اند. این ادعاها تاکنون از سوی نهادهای رسمی تأیید یا رد نشده‌اند، اما روایت مشابهی در پرونده شماری دیگر از کشته‌شدگان اعتراضات نیز مطرح شده است. پس از خاک‌سپاری، خانواده عرشیا برخلاف فضای سرکوب و تهدید، مراسم‌های یادبود او را به صحنه‌ای از سوگواری اعتراضی تبدیل کردند. یکی از تأثیرگذارترین بخش‌های این مراسم، برگزاری «جشن عروسی نمادین» برای او بود؛ آیینی که در سال‌های اخیر در میان برخی خانواده‌های دادخواه برای جوانانی که پیش از آغاز زندگی مشترک کشته شده‌اند، شکل گرفته است. در تصاویر و ویدیوهای منتشرشده، خانواده و دوستانش با لباس‌های روشن و حلقه‌های جمعی، مراسمی برگزار می‌کنند که هم‌زمان بار عزا و اعتراض را در خود دارد. در یکی از ویدیوهایی که بازتاب گسترده‌ای پیدا کرد، پدر عرشیا در میان جمع نوعی رقص سوگ اجرا می‌کند؛ حرکتی آمیخته به اندوه، خشم و مقاومت. حاضران نیز با شعار «با غیرت، با غیرت» او را همراهی می‌کنند؛ شعاری که در فضای دادخواهی خانواده‌های کشته‌شدگان، نشانه حمایت از ایستادگی خانواده در برابر فشار و سکوت تحمیلی تلقی می‌شود. روایت عرشیا حضوری تنها روایت کشته‌شدن یک جوان نیست؛ بلکه تصویری از رنج خانواده‌هایی است که پس از مرگ فرزندان‌شان، نه‌فقط با فقدان، بلکه با فشار امنیتی، جست‌وجوی پیکر، ابهام در روند تحویل اجساد و تلاش برای حفظ یاد و نام عزیزان‌شان روبه‌رو شده‌اند. در چنین فضایی، مراسم یادبود و سوگواری برای بسیاری از خانواده‌های دادخواه، به شکلی از اعتراض مدنی و ثبت حافظه جمعی بدل شده است.