Hossein Kayedi

First-semester computer engineering student, shot in the heart with a war bullet on the evening of 19 Dey. His body was handed over to his family after three days; despite pressure, his family refused to have him registered as a 'Basiji' or 'martyr'.

جاویدنام حسین کایدی، نوجوان ۱۷ ساله اهل اندیمشک، شامگاه ۱۹ دی ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات سراسری ایران با شلیک گلوله جنگی جان باخت. او متولد ۲۳ خرداد ۱۳۸۶ بود و به گفته خانواده‌اش هیچ فعالیت سیاسی نداشت. حسین در کنکور رشته کامپیوتر پذیرفته شده بود و برای آینده خود برنامه‌های بسیاری داشت. آرزو داشت روزی در رشته پزشکی تحصیل کند و زندگی‌اش را از مسیر درس و دانشگاه بسازد. حشمت‌الله کایدی، پدر حسین، در گفت‌وگو با رادیو فردا شرح داده است که پسرش در شب حادثه داخل خانه مشغول درس خواندن بود. در همان زمان صدای تیراندازی از بیرون به گوش می‌رسید و فضای محله متشنج شده بود. برخی از اعضای خانواده و بستگان نیز بیرون از خانه حضور داشتند و همین موضوع باعث نگرانی شد. به گفته پدر، حسین از پشت میز درس بلند شد تا از وضعیت خانواده باخبر شود. او تنها برای چند دقیقه از خانه خارج شد؛ چند دقیقه‌ای که هرگز به بازگشتش ختم نشد. دقایقی بعد صدای شلیک شنیده شد و حسین مقابل منزل هدف گلوله قرار گرفت. خانواده او را به داخل خانه منتقل کردند. پدرش روایت می‌کند که وقتی لباس حسین را از تنش خارج کردند، متوجه شدند گلوله به سمت چپ سینه‌اش، درست در ناحیه قلب، اصابت کرده است. شدت جراحت به حدی بود که امکان نجات او وجود نداشت. حسین در حیاط خانه و در آغوش مادرش جان باخت؛ در حالی که ساعتی پیش مشغول درس خواندن و فکر کردن به آینده خود بود. خانواده حسین تأکید کرده‌اند که او نه عضو هیچ گروه سیاسی بود و نه در فعالیت‌های سیاسی نقشی داشت. بر اساس روایت پدرش، او نوجوانی بود که شب حادثه در خانه حضور داشت و تنها در پی نگرانی برای خانواده‌اش برای چند دقیقه از خانه خارج شد، اما هدف گلوله‌ای قرار گرفت که به زندگی او پایان داد. پس از کشته شدن حسین، خانواده او اعلام کردند که از آنان خواسته شده بود فرزندشان را با عنوان «بسیجی» و «شهید» معرفی کنند، اما این درخواست را نپذیرفتند. آن‌ها خواستار روشن شدن حقیقت و معرفی عامل یا عاملان شلیک شدند؛ مطالبه‌ای که همچنان بی‌پاسخ مانده است. نام حسین کایدی امروز در کنار نام ده‌ها نوجوان و جوان دیگری قرار دارد که در جریان اعتراضات ایران جان خود را از دست دادند؛ نوجوانی که آخرین ساعات زندگی‌اش را پشت میز درس گذراند و تنها چند دقیقه پس از ترک خانه، فرصت ادامه زندگی و رسیدن به آرزوهایش را از دست داد.