Majid Karimi

مجید کریمی، متولد 1355، در تهران زندگی می‌کرد. به گفته منابع نزدیک و آگاه، او در فرودگاه مهرآباد کار می‌کرد؛ مردی از میان زندگی روزمره، از میان کار، خانواده، رفت‌وآمدهای شهر و همان جهان ساده‌ای که ناگهان با گلوله از او گرفته شد. نام مجید کریمی در برخی فهرست‌ها و ثبت‌های عمومی جان‌باختگان اعتراضات دی‌ماه 1404 نیز آمده است. در این ثبت‌ها، درباره برخی جزئیات مانند سن و تاریخ جان‌باختن او اختلاف دیده می‌شود. با این حال، منابع نزدیک و آگاه تأکید دارند که مجید کریمی متولد 1355 بوده و در 19 دی 1404…

مجید کریمی، متولد ۱۳۵۵، در تهران زندگی می‌کرد. به گفته منابع نزدیک و آگاه، او در فرودگاه مهرآباد کار می‌کرد؛ مردی از میان زندگی روزمره، از میان کار، خانواده، رفت‌وآمدهای شهر و همان جهان ساده‌ای که ناگهان با گلوله از او گرفته شد. نام مجید کریمی در برخی فهرست‌ها و ثبت‌های عمومی جان‌باختگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ نیز آمده است. در این ثبت‌ها، درباره برخی جزئیات مانند سن و تاریخ جان‌باختن او اختلاف دیده می‌شود. با این حال، منابع نزدیک و آگاه تأکید دارند که مجید کریمی متولد ۱۳۵۵ بوده و در ۱۹ دی ۱۴۰۴، برابر با ۹ ژانویه ۲۰۲۶، در تهران‌پارس با شلیک گلوله به سینه جان باخته است. به گفته همین منابع، پس از جان‌باختن او، خانواده مجید کریمی تحت فشار قرار گرفتند تا او را «بسیجی» معرفی کنند. این فشار، تنها تغییر یک واژه یا عنوان نیست؛ تلاشی است برای دور کردن یک انسان از روایت واقعی زندگی و مرگش. خانواده‌ای که عزیزش را از دست داده، باید حق داشته باشد او را با نام خودش، با حقیقت خودش و با سوگ خودش به یاد بیاورد؛ نه زیر سایه روایتی که بر آن تحمیل شده است. از مجید کریمی باید با دقتی سخن گفت که هم حرمت زندگی او را نگه دارد و هم حقیقت جان‌باختنش را از میان روایت‌های متناقض بیرون بکشد. او زندگی, کار، خانواده، گذشته و نسبت‌های انسانی خود را داشت. آن‌چه می‌بایست درباره مجید کریمی بگوییم، فقط نام و تاریخ جان‌باختن او نیست؛ تلاش برای حفظ و بیان روایتی است که از دل غم دیده و زبان نزدیکانش رسیده است. وقتی درباره یک جان‌باخته، ثبت‌های عمومی با هم اختلاف دارند و نزدیکان او از فشار بر خانواده سخن می‌گویند، روایت‌کردن شکل دیگری از مراقبت می‌شود: مراقبت از نام، از حقیقت، از حافظه، و از حق خانواده برای آن‌که عزیزشان زیر روایت‌های نادرست یا تحمیلی پنهان نماند. مجید کریمی در تهران‌پارس جان خود را از دست داد؛ جایی که در دی‌ماه ۱۴۰۴، نام او در کنار نام دیگر جان‌باختگانی ثبت شد که در جست‌وجوی آزادی، کرامت و زندگی انسانی‌تر به خیابان پیوند خورده بودند. هنوز همه جزئیات پرونده او به‌طور کامل و مستقل روشن نیست، اما آن‌چه از منابع نزدیک و آگاه رسیده، تصویری روشن از یک فقدان سنگین به دست می‌دهد: مردی که با گلوله به سینه جان باخت، و خانواده‌ای که پس از آن نیز با فشار برای پذیرش روایتی تحمیلی روبه‌رو شد. این روایت برای ثبت یاد مجید کریمی است؛ برای این‌که نام او با همان حقیقتی که نزدیکانش از آن گفته‌اند باقی بماند. تا زمانی که همه واقعیت‌ها روشن نشده، ثبت دقیق دانسته‌ها و جدا کردن آن‌ها از موارد نیازمند بررسی، بخشی از مسئولیت ما در برابر او، خانواده‌اش و حافظه جمعی ماست.