Sajjad Radi Choulani

سجاد رعدی، ۱۹ ساله، متولد ۱۳۸۵، باریستا و ساکن تهران، شهرک ولیعصر بود. مادرش او را با یتیمی بزرگ کرد. سجاد در شهرک ولیعصر، مقابل کلانتری، هدف شلیک گلوله قرار گرفت. پیکر این جاویدنام در بهشت زهرا، قطعهٔ ۲۱۵، ردیف ۱۴۶، شمارهٔ ۲۴، در حالی به خاک سپرده شد که شمار زیادی از اعضای خانواده، آشنایان، دوستان و مردم برای بدرقهٔ او حضور داشتند و در غم از دست دادن این جوان ۱۹ ساله سوگواری کردند. آخرین وداع مادر با تنها فرزندش در مراسم خاک‌سپاری، بسیاری را تحت تأثیر قرار داد. او در میان اشک و اندوه، پیوسته نام سجاد را صدا می‌زد و آرزو می‌کرد که ای کاش به‌جای فرزندش از دنیا رفته بود. تمام خواسته‌اش این بود که برای آخرین‌بار چهرهٔ تنها پسرش را ببیند و با او خداحافظی کند. مادر سجاد در اینستاگرام، در ویدئوهایی که از او منتشر شده، می‌گوید: «فرستادمت کلاس خصوصی. بچه‌ام می‌خواست گوشی بخرد. بچه‌ام باریستا بود، بلاگر بود، می‌خواست معروف بشه؛ ولی نه این‌طور معروف بشه. مامان، تو فقط ۱۹ سالت بود جای من این‌جاست. وای مامان، من به تو افتخار می‌کنم. چقدر باعزت رفتی. چقدر بهت افتخار می‌کنم. تو خیلی آرزو داشتی.» «من تو را با یتیمی بزرگ کردم، خودم یتیم شدم. بچه‌ام را خودم به سر کار می‌بردم تا تنها نیاید و در سرما نماند.» در ویدئو دیگری هم‌دردی دو مادر داغ‌دیدهٔ جاویدنام سجاد رعدی و جاویدنام امیرحسین سعیدی، هردو ۱۹ ساله، می‌بینیم که هر دو در فراق فرزندان خود، یک‌دیگر را در آغوش گرفتند و اشک ریختند و گریه کردند. کامنت دایی سجاد در وصف او و دل‌تنگی: «خواهرزادهٔ عزیزم، دلم برای خنده‌هات، شوخی‌هات، برای دیدن چهرهٔ قشنگت، برای لبخند زیبایت، برای حضور پرانرژی و نشاط و روحیهٔ شادت تنگ شده. تا فردا می‌تونم از محسنات اخلاقیت بنویسم. سجاد، تو رو خدا بیا تو خوابم؛ دلم یه ذره شده برات.»